Η καρδιά της Θεσσαλονίκης χτύπησε στον ρυθμό της μουσικής των Διάφανων Κρίνων - Από το live αφιέρωμα // All Time Metal \\
Φωτογραφία από το live στο Eightball 2 Μαΐου 2026
Στις 2 Μαΐου 2026 η καρδιά της Θεσσαλονίκης χτύπησε στον ρυθμό της μουσικής των Διάφανων Κρίνων.
Καλλιτέχνες από Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Ιωάννινα ανέβηκαν στην σκηνή του Eightball για μία μουσική βραδιά ως φόρο αγάπης στην μουσική των Διάφανων Κρίνων και του Θάνου Ανεστόπουλου με κοινωνικό σκοπό.
"Για να θυμηθούμε οι παλιοί, να γνωρίσουν οι νεότεροι και να μπορέσουμε μέσα από τη μουσική να προσφέρουμε μια μικρή βοήθεια σε συνανθρώπους μας που δίνουν καθημερινά τη δική τους μάχη", δήλωσε ο Γιώργος Χρυσανθίδης, ένας από τους διοργανωτές του live αλλά και ένας από τους μουσικούς που ανέβηκαν στην σκηνή.
**
Τα Διάφανα Κρίνα ήταν αγαπημένο συγκρότημα στο ελληνικό ροκ των τότε ψαγμένων φίλων της ροκ μουσικής, που όμως αποδείχθηκε ότι η διαχρονικότητα της μουσικής και των στίχων του συγκροτήματος επηρέασε πολλές γενιές μετέπειτα.
"Περίπου στο γυμνάσιο, είχα την πρώτη επαφή με την μουσική τους, σε μια τόσο νεαρή ηλικία δεν συνειδητοποιείς και πολλά, όμως κάτι βαθύ και αληθινό με άγγιξε από τότε" αναφέρει ο Γιώργος Χρυσανθίδης
και προσθέτει,
"Από το 2008 και μετά, μέσα από τη δική μου πορεία ως μουσικός αλλά και μέσα από προσωπικά βιώματα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι όλο και περισσότερο τη ψυχεδέλεια της μουσικής τους και τα νοήματα των στίχων τους. Ο ποιητικός τους λόγος, ο τρόπος που μιλούσαν για την αγάπη, τη ζωή και την απώλεια, με επηρέασε καθοριστικά και σαν άνθρωπο αλλά και σαν δημιουργό."
"Τους βρήκα πρώτη φορά σε μια συναυλία στο θέατρο Μυτιλήνης, είχαν βγάλει ήδη το πρώτο τους δίσκο και κάποια τραγούδια του δεύτερου δίσκου που ετοίμαζαν τα έπαιξαν στην συναυλία",
αναφέρει ο Γιάννης Τάσιος συνδιοργανωτής και visual dj του live και προσθέτει,
"ήμουν πολύ τυχερός που τους είδα από τότε και γίναν από την αρχή το αγαπημένο μου συγκρότημα. Ήμουν σε πολλές συναυλίες τους. Τα Διάφανα Κρίνα είχαν αφοσιωμένο κοινό που τους άγγιζε η μουσική και το βαθύ νόημα των στίχων τους."
**
Δεν είναι μύθος ότι τα Διάφανα Κρίνα και ο αείμνηστος Θάνος Ανεστόπουλος επηρέασαν την ενασχόληση με την μουσική πολλών ανθρώπων και την μουσική πορεία πολλών καλλιτεχνών και ο Γιάννης Τάσιος αναφέρει σχετικά για την δική του πορεία,
"Ακολούθησα τον Θάνο και στην σόλο πορεία του, μαζί με τον Θάνο ήταν και ο Κώστας Καββαδίας που είναι τεράστιο το έργο του. Ο Θάνος ήταν η αφορμή να ξεκινήσω την ενασχόλησή μου με την μουσική σε webradio και να μοιράζομαι με τους ακροατές την αγάπη μου για την ροκ μουσική. Μετέπειτα το εξέλιξα με τα οπτικοακουστικά μέσα και ως Dj σε συναυλίες. Χρωστάω όλη μου την πορεία ως Visual Dj στα Διάφανα Κρίνα και στον Θάνο Ανεστόπουλο".
και ο Γιώργος Χρυσανθίδης επίσης αναφέρει,
"Δυστυχώς δεν κατάφερα να τους δω ζωντανά πριν διαλυθούν. Ωστόσο αισθάνομαι τυχερός που ήμουν παρών στο διπλό live στην Τεχνόπολη το 2015, αφού ο Θάνος είχε ήδη ανακοινώσει την ασθένεια του, ζητώντας από τα υπόλοιπα μέλη των Κρίνων να επανενωθούν για μια τελευταία φορά. Αυτό το live ήταν ορόσημο για μένα. Η σχέση μου με τα Διάφανα Κρίνα είναι σχέση ζωής."
**
Τα τραγούδια που παρουσιάστηκαν από τους καλλιτέχνες στο live ήταν από όλη την δισκογραφία του συγκροτήματος αλλά και από το προσωπικό έργο του Θάνου Ανεστόπουλου, όμως κάποια από αυτά έχουν ξεχωριστή σημασία,
ο Γιώργος διευκρινίζει,
"Τα full band κομμάτια ήταν επιλογές που έγιναν από όλους"
και προσθέτει για την δική του επιλογή κομματιών,
"Το πρώτο ακουστικό κομμάτι που είπα, το << Ένα δάκρυ κοραλλένιο >> του Θάνου Ανεστόπουλου, το επέλεξα γιατί η εκδήλωση και η δωρεά έγιναν στη μνήμη του Θάνου. Ήθελα να ακουστεί και κάτι από το προσωπικό του έργο. Είναι επίσης ένα κομμάτι που αγαπώ πολύ, γιατί μιλάει μέσα από ποιητικές εικόνες και συμβολισμούς, για τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση"
και συνεχίζει,
"το << Μ' ένα άδειο ποτήρι >> ταυτίζεται με την ζωή των ανθρώπων, θα πιούμε, θα γιορτάσουμε, θα πνίξουμε τις απώλειες, τις μνήμες, τον πόνο και εν τέλει είναι το σημείο που καθένας προσπαθεί να ξεπεράσει και να βγει πάνω από τους φόβους του, όπως έκανε και ο Θάνος. Το << Μέρες αργίας >> περιγράφει τον θάνατο, τη φθορά του χρόνου, τη μνήμη και τη μικρότητα της ανθρώπινης ύπαρξης απέναντι στο πέρασμα της ζωής, και δικαίως είναι το γνωστότερο τραγούδι των Διάφανων Κρίνων"
και καταλήγει,
" Το αγαπημένο μου όμως τραγούδι και αυτό που με εκφράζει περισσότερο είναι το << Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου >> καθώς περιγράφει τη σχέση του ανθρώπου με τη μητέρα, αλλά και γενικότερα με την καταγωγή, τη μνήμη, τον χρόνο και την ίδια τη ζωή και καταλήγει με μια ερώτηση: << άραγε θα θυμάται κάποιος το όνομά μας; >> με άμεση σύνδεση με τον φόβο της λήθης και την ανάγκη του ανθρώπου να αφήσει ένα ίχνος πίσω του. Να νιώσει ότι υπήρξε πραγματικά, ότι αγάπησε, πόνεσε και έζησε."
ο Γιάννης αναφέρει,
" Προσωπικά βρίσκω όλα τα τραγούδια ισάξια, δεν μπορώ να τα συγκρίνω ούτε να ξεχωρίσω κάποιο, όλα μου έχουν δώσει κάτι διαφορετικό και βρίσκω ομορφιά σε όλα. Ακόμη και στα ορχηστρικά όπως είναι ο δίσκος << Ο γύρος της ημέρας σε 80 κόσμους >>, η μουσική είναι πανέμορφη παρότι δεν έχουν στίχους. Θυμάμαι τον εαυτό μου να τα ακούει σε ταξίδια και πολύ προσωπικές στιγμές."
**
Φυσικά ένα τόσο μεγάλο live με την συμμετοχή 15 καλλιτεχνών και τριών συγκροτημάτων είναι πολύ δύσκολο να οργανωθεί, πέραν όμως των όποιων δυσκολιών το live πραγματοποιήθηκε και στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία, ο Γιώργος Χρυσανθίδης και ο Γιάννη Τάσιος δύο εκ των τεσσάρων διοργανωτών, εξηγούν που οφείλεται η επιτυχία του live.
"Όταν ξεκινήσαμε δεν φανταζόμασταν ότι θα πάρει τέτοια έκταση. Η αγωνία μας ως διοργανωτές ήταν μεγάλη. Δεν ήταν εύκολο μια τόσο μεγάλη ομάδα να μεταφερθεί για να γίνει η συναυλία, αλλά η μεγάλη προσπάθεια από όλους, η κοινή μας αγάπη για τα Διάφανα Κρίνα και η σύμπνοια αυτής της παρέας μας έδινε δύναμη να προχωρήσουμε. Ξεκινήσαμε από το μηδέν βήμα-βήμα και ένας-ένας μουσικός, ένας-ένας φίλος το αγκάλιασε και έβαλε το λιθαράκι του και τα καταφέραμε", αναφέρει ο Γιάννης
και ο Γιώργος συμπληρώνει,
"Η αλήθεια είναι πως δεν ήταν εύκολο εγχείρημα. Το να ανέβουν 15 άτομα από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη και να έρθουν και τα παιδιά από τα Γιάννενα απαιτούσε πολύ καλό συντονισμό, γιατί όλοι έχουν τις δικές τους δουλειές και διαφορετικά ωράρια, αφού κανείς δεν βιοπορίζεται αποκλειστικά από τη μουσική.
Το σημαντικό όμως είναι ότι αυτή την παρέα την ενώνει μια κοινή αγάπη για τα Διάφανα Κρίνα. Η σύνδεση που υπάρχει με τα Κρίνα και τον Θάνο δεν την έχω με κανένα άλλο συγκρότημα και το ίδιο βλέπω και στους υπόλοιπους συνοδοιπόρους αυτού του ταξιδιού που ξεκίνησε από πέρσι και συνεχίστηκε μέχρι φέτος.
Είμαστε μια παρέα που μας κρατά δεμένους εδώ και πάνω από δέκα χρόνια αυτή η κοινή αγάπη, οπότε στο τέλος τίποτα δεν έμοιαζε πραγματικά δύσκολο."
και προσθέτει,
"Όταν αρχίσαμε πέρσι να σχεδιάζουμε την εκδήλωση, δεν φανταζόμασταν ότι θα υπήρχε τέτοια ανταπόκριση από τον κόσμο. Φάνηκε τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη ότι ο κόσμος το ένιωσε πραγματικά και δεν το είδε σαν άλλη μία συναυλία. Με την αγάπη και τη θέρμη του μας έδειξε πόσο λείπουν ακόμη τα Διάφανα Κρίνα — όπως λείπουν και σε εμάς — και αυτός ήταν ένας βασικός λόγος που θελήσαμε να κάνουμε αυτά τα δύο αφιερώματα.
Πολύ θα θέλαμε να ήταν εδώ ο Θάνος και να βλέπαμε τα ίδια τα Κρίνα πάνω στη σκηνή, όμως δυστυχώς αυτό δεν μπορεί να συμβεί ξανά. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να κρατήσουμε ζωντανό αυτό που πρέσβευαν μέσα από τη μουσική και τους στίχους τους και να το μεταφέρουμε από γενιά σε γενιά. Και ήταν πολύ συγκινητικό που και στις δύο συναυλίες είδαμε νέα παιδιά, μικρές ηλικίες, κάτι που δείχνει πως τα Κρίνα θα συνεχίσουν να ανθίζουν."
**
Όπως και το αφιέρωμα στην Αθήνα έτσι και της Θεσσαλονίκης είχε κοινωνικό σκοπό, μέρος των εσόδων θα διατεθεί στο Παιδοογκολογικό Τμήμα του Ιπποκρατείου Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης,
ο Γιάννης μας αναφέρει σχετικά με αυτό,
" Η σκέψη της δωρεάς έπεσε ταυτόχρονα μέσα στην παρέα. Στην αρχή δεν είχε σημασία σε ποια κλινική θα δοθούν τα χρήματα, σημασία είχε ο ίδιος ο κοινωνικός σκοπός.
Προσωπικά για μένα έχει μεγάλη σημασία. Αν υπήρχαν δέκα προτάσεις με αμοιβή και δέκα με κοινωνικό σκοπό θα προτιμούσα να συμμετέχω σε αυτές που θα είχαν κοινωνικό σκοπό ακόμη κι αν οι συνθήκες δεν θα ήταν οι ιδανικές.
Είναι αυτό που με εκφράζει, ο κοινωνικός σκοπός μαζί με το μουσικό σκοπό της αλληλεγγύης και της προσφοράς στο σύνολο και αυτό είδα και στους υπόλοιπους, την αγάπη και την αμερόληπτη προσπάθεια που το έκανε τόσο μεγάλο, για μένα είναι πάρα πολύ συγκινητικό και πάρα πολύ κοντά σε αυτά που σκέφτομαι για την συλλογική δράση στην μουσική.
Ως συνδιοργανωτής έδωσα και εισέπραξα μεγάλη αγάπη από τους συνοδοιπόρους και φίλους μου και ήμασταν όλοι πολύ συγκινημένοι όταν τελείωσε το live."
και ο Γιώργος συμπληρώνει,
"Ακριβώς όπως τα είπε ο Γιάννης. Για εμάς τους πρωτεργάτες της διοργάνωσης — τον Αλέξανδρο Δεμερτζή, τον Γιάννη Τάσιο, τον Πέτρο Rockamora κι εμένα — η σκέψη από την αρχή ήταν να κάνουμε κάτι μεγαλύτερο και πιο οργανωμένο. Θέλαμε να παίξουμε μουσική που αγαπάμε, αλλά ταυτόχρονα όλο αυτό να έχει και έναν κοινωνικό σκοπό. Και ήταν σημαντικό να το ξεκαθαρίσουμε και προς τον κόσμο, ώστε να γνωρίζει σε τι ακριβώς συμμετέχει και τι έρχεται να στηρίξει.
Ήταν μια απόφαση που πάρθηκε συλλογικά από όλους: να περάσουμε καλά, να στήσουμε μια όμορφη γιορτή και παράλληλα, μέσα από τη μουσική, να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι ουσιαστικό.
Έτσι, και λόγω της ασθένειας του Θάνου, θεωρήσαμε πως το πιο σωστό ήταν η δωρεά να δοθεί σε έναν σχετικό οργανισμό ή δημόσιο φορέα που στηρίζει ανθρώπους που παλεύουν με τον καρκίνο. Στην Αθήνα η δωρεά δόθηκε στο Κ3 Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών και στη Θεσσαλονίκη στο Παιδοογκολογικό Τμήμα του Ιπποκρατείου Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης."
Η δωρεά θα γίνει σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό οπότε υπάρχει μια διαδικασία που τρέχει μέσω του Δ.Σ. του νοσοκομείου και το προσεχές διάστημα θα γίνει ενημέρωση του κοινού για την έκβασή της, όπως αναφέρει ο Γιώργος Χρυσανθίδης
**
Αυτή η παρέα όμως δεν σταματάει εδώ. Έχει παρελθόν και μέλλον και κάθε χρόνο από το θάνατο του Θάνου Ανεστόπουλου γιορτάζει την μνήμη του σε μια γιορτή που γίνεται στο αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου στα Εξάρχεια.
" Η πρώτη συνάντηση είχε γίνει στις 3 Σεπτεμβρίου 2016. Μαζευτήκαμε στο πάρκο Ναυαρίνου όλοι οι φίλοι μουσικοί και μη, και μείναμε εκεί μέχρι το πρωί τραγουδώντας τραγούδια του Θάνου και των Κρίνων. Έτσι καθιερώθηκε μεταξύ φίλων από την κοινή μας αγάπη για την μουσική τους και κάθε Σεπτέμβρη μαζευόμαστε εκεί τιμώντας την μνήμη του Θάνου" αναφέρει ο Γιώργος
και ο Γιάννης προσθέτει,
"Με το live της Θεσσαλονίκης ο κύκλος του αφιερώματος έχει ολοκληρωθεί και κλείνει και σε τέτοια έκταση δεν θα ξαναγίνει. Αυτή η παρέα όμως που έχει δημιουργηθεί μεταβεβαιότητας θα παραμείνει δεμένη και θα συνεχίζει να παίζει την μουσική που αγαπά και όσο περνάει από το χέρι μου την μουσική αυτή θα την δίνει σε κοινωνικό έργο ως προς εκεί που υπάρχει οποιαδήποτε ανάγκη."
**
Ο κύκλος ολοκληρώθηκε με αυτά τα δύο live σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αφήνοντας σε όλους μας μια μελαγχολία,
ο Γιώργος τελειώνει λέγοντας,
"Ήταν τόση η αγάπη και η χαρά που πήραμε από τον κόσμο, που όταν τελείωσε το live στη Θεσσαλονίκη κοιταζόμασταν μεταξύ μας με μια μελαγχολία και λέγαμε: “Αυτό ήταν; Τελείωσε;” Δεν θέλαμε να τελειώσει — όπως πιστεύω πως δεν ήθελε ούτε ο κόσμος. Αλλά τελικά τίποτα δεν τελειώνει πραγματικά· απλώς μεταβάλλεται και προχωράει"
και συνεχίζει,
"Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους στήριξαν αυτή τη συλλογική προσπάθεια, γιατί σε αυτή τη διαδρομή συμμετείχαν άνθρωποι τόσο πάνω όσο και πίσω από τη σκηνή. Να μη σταματήσουμε να αναζητούμε μουσικές, να ψαχνόμαστε και να δημιουργούμε.
Στο ελληνόφωνο ροκ υπάρχουν ακόμη μπάντες και άνθρωποι που συνεχίζουν να δημιουργούν όμορφα πράγματα, ακόμη κι αν δεν προβάλλονται όσο θα έπρεπε. Πρέπει καμιά φορά να ψάξεις μόνος σου για να τους ανακαλύψεις. Και κυρίως, να συνεχίσουμε να πηγαίνουμε κόντρα στους σκοτεινούς καιρούς που ζούμε — στον πολιτισμό αλλά και γενικότερα γύρω μας — γιατί πάντα υπάρχει ανάγκη για φως και κάποιοι πρέπει να συνεχίσουν να το εκπέμπουν."
Και κλείνει λέγοντας,
"Από την ποιητική συλλογή του Θάνου Ανεστόπουλου << Αρχίζω με το σ’ αγαπώ >> έχω ξεχωρίσει ένα σημείο που θα ήθελα να αφιερώσω:
<< αντί για τα χέρια ας χάσω τα μάτια,
την ομορφιά τη θυμάμαι, θα βλέπω >>
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο σημαντικό: πως η ομορφιά υπάρχει παντού γύρω μας."
επίσης ο Γιάννης καταλήγει,
" Θα ήθελα κι εγώ να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στα όλους όσους στήριξαν και τις δύο συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, δύο συναυλίες που θα τις θυμάμαι για πολύ καιρό. Σας αφιερώνω το στίχο:
<< δεν κόβεται στα δύο η ζωή
είναι ήλιος και βροχή μαζί >>
Ο Γιώργος Χρυσανθίδης και ο Γιάννης Τάσιος, εκπροσωπώντας και τους συνδιοργανωτές Αλέξανδρο Δεμερτζή και Πέτρο Rockamora, έκλεισαν λέγοντας:
"Ευχαριστούμε τα Διάφανα Κρίνα για τη συναίνεση και τη στήριξή τους τόσο στο αφιέρωμα της Αθήνας όσο και σε αυτό της Θεσσαλονίκης."
**
Στη σκηνή βρέθηκαν οι καλλιτέχνες:
JESSICA / ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΖΟΥΚΗΣ / ΨΥΛΛΟΙ ΣΤ’ ΑΧΥΡΑ / NORMA THE BAND / INΣOMNIA BAND / ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΙΔΗΣ (ΑΣΤΕΙΟΙ ΑΣΤΟΙ) / ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ (ΚΟΥΡΟ ΣΙΒΟ) / ΠΕΤΡΟΣ ROCKAMORA / MURIEL / ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΡΟΥΓΚΑΣ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ / ΣΤΑΘΗΣ ΜΠΙΡΜΠΑΣ / ΧΑΡΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ / ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΟΥΛΙΔΑΚΗΣ / ΒΑΣΩ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ / ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ (ΚΑΠΠΑ)
Dj & Projections: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΣΙΟΣ
Ερμηνεύτηκαν τα τραγούδια:
Απ' όλους τους πιο όμορφους δρόμους που διέσχισα... εσύ (το ποίημα της Παρασκευής) – Κάτι σαράβαλες καρδιές – Στην κόλαση βαθιά – Το σώμα αυτό είναι δειλό – Ένα Δάκρυ κοραλλένιο – Σε ένα όνειρο από χιόνι – Κι αν έσβησε σαν ίσκιος – Με ρωτούν οι χειμώνες – Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι – Γράψαμε τραγούδια που μιλούσαν για την θλίψη – Κάθε τι που ανασαίνει – Η γυναίκα που διάβαζε ποιήματα – Ζωή σαν την δικιά μου – Μίζερο φώς – Εγινε η απώλεια συνήθειά μας – Απέραντη θλιμμένη Ανταρκτική – Η Γιορτή – Όλα αυτά που δεν θα δω – Αυτό το τραγούδι δεν είναι για σένα – Κυριακή των Βαΐων – Όταν ο χρόνος πέφτει πάνω σε τοίχο – Το βλέμμα σου σακάτεψε την μοίρα μου – Κάτω απ' το ηφαίστειο – Θέμεθλο – Καινούριος τόπος – Αν το βρεις – Κλόουν την Τετάρτη την Κυριακή νεκρός – Μουχλαλούδα (Αφιερωμένο στην Κατερίνα Γώγου) – Μ' ένα άδειο ποτήρι – Μπλέ χειμώνας – Βάλτε να πιούμε – Λιώνοντας μόνος – Στο πλάι σου – Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου – Μέρες αργίας – Τελευταίος σταθμός
*****
Επιμέλεια και απόδοση άρθρου από Αναστασία Τέτουλα
Από την συνέντευξη του Γιώργου Χρυσανθίδη και Γιάννη Τάσιου – μετά το live αφιέρωμα στα Διάφανα Κρίνα – στην Αναστασία Τέτουλα για το ALL TIME METAL και το METAL LEGACY RADIO
Χορηγός επικοινωνίας: METAL LEGACY RADIO
***
ALL TIME METAL
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου